Czy zapis o działalności gospodarczej w umowie jest konieczny?

Dzień dobry!

Pani Weroniko, taki zapis nie jest „konieczny” z punktu widzenia prawa – to raczej wygodny dla pożyczkodawcy/pośrednika sposób, żeby ograniczyć Pani ochronę jako konsumenta i „ułatwić” egzekwowanie umowy (zwłaszcza przy pożyczkach pod hipotekę).

Jeżeli pożyczka faktycznie jest na cele prywatne, a w umowie wpiszecie „na działalność”, to:

• pożyczkodawca może później twierdzić, że nie przysługują Wam uprawnienia konsumenckie (np. kontrola klauzul abuzywnych),
• w razie sporu sąd bada okoliczności, ale taki zapis jest dla drugiej strony mocnym argumentem („sami oświadczyliście…”),
• przy hipotece stawka ryzyka rośnie, bo zabezpieczeniem jest nieruchomość.

Konsumentem jest osoba działająca niezwiązanie bezpośrednio z działalnością gospodarczą – zob. art. 221 Kodeksu cywilnego – konsument. A nieuczciwe postanowienia w umowach z konsumentem mogą być bezskuteczne – art. 385¹ k.c. – klauzule abuzywne.

Tak. Najbezpieczniej:

1. Zamienić zapis na: „pożyczka na cele prywatne (niezwiązane z działalnością gospodarczą)”.
2. Dopisać oświadczenie: „Pożyczkobiorcy występują jako konsumenci w rozumieniu art. 221 k.c.”
3. Usunąć wszelkie „oświadczenia” o przeznaczeniu na biznes, jeśli to nieprawda.

Jeżeli firma „uparcie” twierdzi, że musi być o działalności – to dla mnie sygnał ostrzegawczy, zwłaszcza przy pożyczkach hipotecznych. Wtedy rozważyłabym: zmianę pośrednika / rezygnację albo przynajmniej konsultację projektu przed podpisem (tu często „diabeł” siedzi w: odsetkach maksymalnych, kosztach pozaodsetkowych, karach, poddaniu się egzekucji, terminach wypowiedzenia).

1. Czy mąż ma zarejestrowaną działalność (CEIDG) i czy pożyczka ma być „pod firmę” choćby formalnie?
2. Czy w umowie jest zapis o poddaniu się egzekucji albo szybkim wypowiedzeniu (np. 7–14 dni)?
3. Kto jest pożyczkodawcą: osoba prywatna „jednorazowo” czy ktoś, kto udziela pożyczek regularnie?

Uwaga! Konsultacji nie udzielił prawnik, a sztuczna inteligencja.