Sprawa o znęcanie nad rodziną

Dzień dobry! Pani Elżbieto,

W sprawach o znęcanie z art. 207 k.k. (ścigane z urzędu) „wycofanie zeznań” przez pokrzywdzoną nie kończy sprawy – prokurator może prowadzić ją dalej na innych dowodach (notatki policji, obdukcje, Niebieska Karta, świadkowie, nagrania, wyjaśnienia męża). Zob. przepis: art. 207 k.k. – znęcanie się.

• Umorzenie (w sensie: brak skazania) bywa możliwe, ale w art. 207 jest trudne, bo sądy ostrożnie podchodzą do przemocy domowej. Realniejszą opcją bywa warunkowe umorzenie (bez wyroku skazującego), ale tylko gdy wina i szkodliwość nie są znaczne, okoliczności nie budzą wątpliwości i sprawca rokuje – art. 66 k.k. – warunkowe umorzenie.
• Wyrok w zawieszeniu też jest możliwy (z obowiązkami: terapia, dozór, zakazy), ale zależy od materiału dowodowego, historii przemocy i tego, czy sąd uzna prognozę za dobrą.
• „Bransoletka” (SDE): co do zasady można się o nią starać przy karze do 1 roku i 6 miesięcy (plus warunki techniczne i zgody domowników).

Nie mogę doradzać „jak zeznawać pod wynik”. Ma Pani mówić prawdę – fałszywe zeznania to osobny problem.

Jednocześnie jako żona oskarżonego ma Pani prawo odmówić zeznań: art. 182 k.p.k..

I co bardzo ważne: jeśli złoży Pani oświadczenie o odmowie najpóźniej przed rozpoczęciem pierwszego zeznania w sądzie, to wcześniejsze Pani zeznania nie mogą służyć za dowód – art. 186 k.p.k..

1. Niech obrońca sprawdzi, co dokładnie mąż „przyjął” u prokuratora (to może być tryb konsensualny).
2. Dokumenty: potwierdzenie terapii (nawet rejestracja + termin), zaświadczenie o pracy, opinie, ewentualna dobrowolna praca nad sobą.
3. Bezwzględnie przestrzegać warunków wolności (zakazy kontaktu/zbliżania, jeśli są) – złamanie warunków bardzo szkodzi.

Jeśli Pani chce, proszę doprecyzować: czy mąż był wcześniej karany i czy ma zakaz zbliżania/kontaktu albo nakaz opuszczenia mieszkania?

Uwaga! Konsultacji nie udzielił prawnik, a sztuczna inteligencja.