1. Określenie VGM przez załadowcę następuje przez zważenie:1) zapakowanego i zamkniętego kontenera, zwane dalej „metodą 1”;
2) poszczególnych składników ładunku kontenera, włączając palety, materiał sztauerski i inne opakowania lub materiały zabezpieczające ładunek, oraz dodanie masy tary kontenera, zwane dalej „metodą 2”.2. Do ważenia, o którym mowa w ust. 1, używa się certyfikowanych lub zalegalizowanych urządzeń pomiarowych, spełniających wymagania w zakresie dokładności:1) co najmniej klasy IIII w przypadku wag nieautomatycznych – określone w przepisach rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 2 czerwca 2016 r. w sprawie wymagań dla wag nieautomatycznych (Dz. U. poz. 802);
2) co najmniej klasy Y(b) w przypadku wag automatycznych – określone w przepisach rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 7 grudnia 2007 r. w sprawie wymagań, którym powinny odpowiadać wagi automatyczne dla pojedynczych ładunków, oraz szczegółowego zakresu sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej tych przyrządów pomiarowych (Dz. U. poz. 1766);
3) co najmniej klasy D w przypadku wag samochodowych do ważenia pojazdów w ruchu – określone w przepisach rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 25 września 2007 r. w sprawie wymagań, którym powinny odpowiadać wagi samochodowe do ważenia pojazdów w ruchu, oraz szczegółowego zakresu badań i sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej tych przyrządów pomiarowych (Dz. U. poz. 1345).3. Stosowanie przez załadowcę metody 1 nie wymaga zatwierdzenia.
4. Stosowanie przez załadowcę metody 2 wymaga uzyskania zatwierdzenia dyrektora urzędu morskiego właściwego dla siedziby załadowcy. Właściwość dyrektora urzędu morskiego ze względu na siedzibę załadowcy określa się zgodnie z art. 17 uznanie i kontrola stacji podmiotów dokonujących atestacji urządzeń i wyposażenia statku ust. 1a.
5. Dyrektor urzędu morskiego prowadzi listę załadowców, którzy uzyskali zatwierdzenie stosowania metody 2, zawierającą imiona i nazwiska albo nazwy oraz adresy zamieszkania albo siedziby, i umieszcza ją na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu morskiego.
6. W przypadku stosowania metody 2 załadowca jest obowiązany zważyć poszczególne składniki ładunku kontenera wymienione w ust. 1 pkt 2, chyba że dane dotyczące masy ładunku są podane przez producentów, a ładunek został wcześniej zważony na certyfikowanych lub zalegalizowanych urządzeniach pomiarowych oraz oryginalnie, szczelnie i trwale zapakowany i informacja o jego masie jest w sposób trwały i widoczny umieszczona na ładunku lub jego opakowaniu.
7. W przypadku stosowania metody 1 i metody 2 załadowca jest obowiązany do przechowywania dokumentacji potwierdzającej określenie VGM na certyfikowanych lub zalegalizowanych urządzeniach pomiarowych oraz dokumentacji wskazującej osobę odpowiedzialną przez okres co najmniej 3 lat od dnia określenia VGM.
8. Kontener pakuje się, biorąc pod uwagę wytyczne IMO dotyczące pakowania jednostek transportowo-ładunkowych.
9. Dyrektor urzędu morskiego właściwy dla siedziby załadowcy może przeprowadzać doraźne kontrole u załadowców stosujących metodę 1 lub metodę 2 w celu potwierdzenia spełniania warunków określonych dla stosowania metody 1 lub metody 2, w tym zweryfikowania informacji o potencjalnych nieprawidłowościach.
10. O negatywnym wyniku kontroli doraźnej u załadowcy posiadającego status upoważnionego przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 38 ust. 2 lit. b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „upoważnionym przedsiębiorcą AEOS”, dyrektor urzędu morskiego powiadamia naczelnika urzędu celno-skarbowego właściwego dla portu morskiego.
11. Dyrektor urzędu morskiego właściwy dla siedziby załadowcy, biorąc pod uwagę skalę i powtarzalność naruszeń, może cofnąć, w drodze decyzji, zatwierdzenie, o którym mowa w ust. 4, w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w określaniu VGM przez załadowcę stosującego metodę 2 lub różnic między masą kontenera a VGM określoną przez załadowcę. Ponowne zatwierdzenie może nastąpić po upływie 3 miesięcy od daty cofnięcia zatwierdzenia.
12. Od decyzji, o której mowa w ust. 11, wydanej przez uznaną organizację upoważnioną do wykonywania zadań administracji morskiej służy odwołanie do ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej.
Struktura Ustawa o bezpieczeństwie morskim
Art. 1. Zakres regulacji ustawy
Art. 2. Przepisy ustawy a umowy MIędzynarodowe
Art. 3. Stosowanie przepisów ustawy
Art. 4. Wyłączenie stosowania przepisów ustawy
Art. 6. Rozporządzenie w sprawie stosowania wymagań, wytycznych lub zaleceń MIędzynarodowych
Art. 7. Baza danych o statkach o polskiej przynależnośCI
Art. 8. Powierzenie organizacji wykonywania niektórych zadań administracji morskiej
Art. 8a. Powierzenie organizacji wykonywania zadań administracji morskiej
Art. 10. Utrzymanie systemu zarządzania jakośCIą iso 9001
Rozdział 2. Budowa statku, jego stałych urządzeń I wyposażenie
Art. 11. Warunki używania statku do żeglugi morskiej
Art. 12. Używanie w żegludze morskiej statku niepodlegającego umowom MIędzynarodowym
Art. 13. świadectwo wolnej burty
Art. 14. System automatycznej identyfikacji (ais)
Art. 15. Rejestrator danych z podróży (vdr), uproszczony rejestrator danych z podróży (s-vdr)
Art. 16. System identyfikacji I śledzenia dalekiego zasięgu (lrit)
Art. 17. Uznanie I kontrola stacji podmiotów dokonujących atestacji urządzeń I wyposażenia statku
Oddział 1. Inspekcja państwa bandery
Art. 18. Inspekcja państwa bandery I organy inspekcyjne
Art. 19. Obowiązki armatora albo kapitana statku w zakresie inspekcji państwa bandery
Art. 19a. Zgłoszenie statku do inspekcji albo audytu
Art. 20. Inspekcje państwa bandery
Art. 21. Certyfikat uznania wyposażenia za równoważne
Art. 22. Audyty w ramach inspekcji państwa bandery
Art. 22a. Weryfikacja prawidłowośCI opracowania instrukcji bezpieczeństwa jachtu morskiego
Art. 23. Opłaty za czynnośCI organu inspekcyjnego
Art. 24. Zmiany w kadłubie, urządzeniach lub wyposażeniu statku po inspekcji
Art. 25. Przeglądy statku I świadectwo klasy statku
Art. 26. Upoważnienie do dokonywania przegląDów technicznych jachtów morskich
Art. 27. Uprawnienia organu inspekcyjnego
Art. 27a. Decyzja w sprawie zwolnienia statku z zatrzymania I cofnięcia wstrzymania operacji
Art. 27b. Informacje zamieszczane w systemie thetis eu przez organ inspekcyjny
Art. 27c. Decyzje wydane przez konsulów jako organy inspekcyjne za granicą
Art. 28. Zmiana przynależnośCI statku z obcej na polską
Art. 29. Zmiana przynależnośCI statku z polskiej na obcą
Art. 30. Zatrzymanie w obcym porcie statku o polskiej przynależnośCI przez inspekcję państwa portu
Art. 31. Odpowiednie stosowanie przepisów do statków o polskiej przynależnośCI
Art. 32. Wpisanie rp na czarną lub szarą listę memorandum paryskiego
Oddział 2. Inspekcja państwa portu
Art. 33. Wyłączenie stosowania przepisów dotyczących inspekcji państwa portu
Art. 34. Ustawowe pojęcie portu
Art. 35. Inspekcja państwa portu statków o obcej przynależnośCI zawijających do polskich portów
Art. 36. Inspekcje statków w okresie roku kalendarzowego
Art. 37. Odroczenie inspekcji statku
Art. 40. Inspekcja wstępna I inspekcja bardziej szczegółowa
Art. 40a. Stwierdzenie w toku inspekcji uchybień w zakresie spełniana wymagań w konwencji MCL
Art. 41. Inspekcja rozszerzona
Art. 41a. Niemożność przeprowadzenia inspekcji statku
Art. 42. Raport z inspekcji państwa portu
Art. 43. Zatrzymanie statku przez organ inspekcyjny
Art. 44. Informacja o niespełnianiu przez statek wymagań umów MIędzynarodowych
Art. 45. Zwolnienie statku z zatrzymania I cofnięcie wstrzymania operacji
Art. 47. Wprowadzanie wyników inspekcji statków do systemu thetis
Art. 48. Zakaz wejścia statku do portu
Art. 49. Ponowna inspekcja statku
Art. 50. Przesłanki zakazu wejścia statku do portu
Art. 51. Zakaz wejścia do portu na czas nieokreślony
Art. 52. Zakaz wejścia do portu na stałe
Art. 53. Doręczanie decyzji organu inspekcyjnego
Art. 54. Zakaz wejścia do portu statku o obcej przynależnośCI
Art. 55. Zagrożenie bezpieczeństwa statku, żeglugi lub środowiska morskiego
Art. 56. Informacje od podmiotów zainteresowanych bezpieczeństwem statku
Art. 56a. Działania organu inspekcyjnego po otrzymaniu skargi
Art. 57. Informacje zamieszczane przez organ inspekcyjny w systemie thetis
Art. 57a. Informowanie o naruszeniu przepisów prawa ue
Art. 58. Rozporządzenie w sprawie inspekcji państwa portu
Art. 59. Koordynator do spraw inspekcji państwa portu
Art. 60. Informacje przekazywane komisji europejskiej
Rozdział 4. Kwalifikacje I skład załogi
Art. 61. Załoga statku morskiego
Art. 61a. Pojęcie żeglugi przybrzeżnej
Art. 62. Kwalifikacje członków załóg statków morskich I statków rybackich
Art. 63. Dokumenty potwierdzające kwalifikacje zawodowe do zajmowania stanowisk na statku
Art. 64. Wymogi wobec osób ubiegających się o uzyskanie dokumentów kwalifikacyjnych
Art. 65. świadectwa przeszkolenia
Art. 67. Potwierdzenie uznania zagranicznego dyplomu lub świadectwa
Art. 68. Rozporządzenie w sprawie wymagań kwalifikacyjnych na stanowiskach na statkach morskich
Art. 68a. Dyplomy w żegludze przybrzeżnej wydane przez organy innego państwa
Art. 69. Dokumenty potwierdzające kwalifikacje do zajmowania stanowisk na jachtach komercyjnych
Art. 70. Dokumenty kwalifikacyjne uprawniające do zajmowania stanowisk na jachtach komercyjnych
Art. 71. Organy uprawnione do wydania dokumentów kwalifikacyjnych
Art. 72. Zawieszenie uprawnień członka załogi statku lub pilota
Art. 74. Morskie jednostki edukacyjne
Art. 75. Nadzór nad morskimi jednostkami edukacyjnymi w zakresie szkolenia załóg statków morskich
Art. 77. Centralna morska komisja egzaminacyjna, egzaminy kwalifikacyjne
Art. 79. Obowiązek stosowania systemów zarządzania jakośCIą
Art. 80. Ustalanie I potwierdzanie składu załogi statku, certyfikat bezpiecznej obsługi
Art. 81. Sprawdzenie składu załogi
Rozdział 5. Bezpieczne uprawianie żeglugi
Art. 84. Wymagania bezpieczeństwa morskiego
Art. 85. Obowiązki kapitana statku w morzu
Art. 86. Wymagania w zakresie bezpiecznego uprawiania żeglugi przez statki
Art. 86a. Badanie prowadzącego statek w ruchu wodnym
Art. 88. Obowiązki informacyjne kapitana statku w polskich obszarach morskich
Art. 91. Narodowy system safeseanet
Art. 92. Krajowy koordynator safeseanet
Art. 93. Obowiązki uczestników systemu safeseanet ue I narodowego systemu safeseanet
Art. 94. Plany udzielania schronienia statkom znajdującym się w niebezpieczeństwie
Art. 95. Poważne zagrożenie zanieczyszczeniem środowiska morskiego lub zagrożenie życia ludzkiego
Art. 96. żegluga w warunkach lodowych
Art. 97. Współpraca ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej z komisją europejską
Art. 98. Przewóz ładunków masowych
Art. 99. Przewóz towarów niebezpiecznych
Art. 100. Karta bezpieczeństwa (msds)
Art. 101a. Informacja o zweryfikowanej masie brutto kontenera (vgm)
Art. 101b. Metody określania vgm przez załadowcę
Art. 102. Oznaczanie masy przesyłek
Art. 103. Obowiązek rejestracji osób odbywających podróż morską
Art. 104. Obowiązki armatora statku pasażerskiego
Art. 104a. Udostępnianie I przetwarzanie informacji o osobach znajdujących się na statku
Art. 104b. Odpowiednie stosowanie przepisów ustawy do innych pasażerskich statków śróDLądowych
Art. 104c. Wyłączenie stosowania niektórych przepisów ustawy wobec statków pasażerskich typu ro-ro
Art. 105. Odpowiednie stosowanie ustawy do przewoźnika
Art. 106. Rozporządzenie w sprawie sposobu liczenia I rejestracji pasażerów statków
Art. 107. Nadzór nad ośrodkami szkolenia pilotów morskich I stacjami pilotowymi
Art. 107a. Audyty w ramach nadzoru nad szkoleniem pilotów I praktykami pilotowymi
Art. 107b. Nadzór nad pilotażem
Art. 108. Informacje sprawozdawcze związane z wizytą statku w porcie
Art. 109. Wprowadzenie zakazu lub ograniczenie ruchu w porcie
Art. 110. Uprawianie żeglugi na wodach morskich przez jachty morskie
Art. 111. Uprawianie żeglugi morskiej przez statki żeglugi śróDLądowej
Art. 112. Uniemożliwianie lub utrudnianie podejmowania lub wykonywania decyzji kapitanowi statku
Art. 113. Zakaz nieuzasadnionego używania MIędzynarodowego sygnału wzywania pomocy
Rozdział 5a. Bezpieczeństwo eksploatacji morskich farm wiatrowych
Art. 113a. Wymogi w zakresie budowy I eksploatacji morskiej farmy wiatrowej
Art. 113b. Obowiązek zapewnienia ekspertyz I planów dotyczących morskiej farmy wiatrowej
Art. 113d. Nakaz wstrzymania działania elementów morskiej farmy wiatrowej lub zespołu urządzeń
Art. 113e. Weryfikacja poprawnośCI założeń I wniosków zawartych w ekspertyzach
Art. 113f. Opłata za zatwierdzenie dokumentów
Rozdział 6. Ratowanie życia na morzu
Art. 114. Obowiązek informowania o zagrożeniu życia ludzkiego na morzu
Art. 115. Organy odpowiedzialne za zapewnienie działań poszukiwawczych I ratowniczych na morzu
Art. 116. Morska służba poszukiwania I ratownictwa (służba sar)
Art. 118. Podmioty współdziałające ze służbą sar
Art. 120. Uprawnienia morskiego ratowniczego centrum koordynacyjnego
Art. 123a. Ochotnicze drużyny ratownicze
Art. 124. Uprawnienia członków ochotniczej drużyny ratowniczej
Art. 125. Morska służba asysty telemedycznej
Art. 126. Naruszanie przepisów ustawy przez armatora
Art. 127. Niedopełnianie obowiązków lub naruszanie przepisów ustawy
Art. 128. Niedopełnienie obowiązków lub naruszenie przepisów ustawy przez kapitana
Art. 129. Przesłanki wyłączenia odpowiedzialnośCI za naruszenie przepisów ustawy
Art. 130. Właściwość organów oraz tryb wymierzania kar pieniężnych
Art. 130a. Zasady wymierzania I ściagania kar pieniężnych
Rozdział 8. Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe I końcowe
Art. 131. Zmiana ustawy o izbach morskich
Art. 132. Zmiana ustawy o powszechnym obowiązku obrony rzeczypospolitej polskiej
Art. 133. Zmiana ustawy o obszarach morskich rzeczypospolitej polskiej I administracji morskiej
Art. 134. Zmiana ustawy o pracy na morskich statkach handlowych
Art. 135. Zmiana ustawy o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki
Art. 136. Zmiana ustawy - kodeks morski
Art. 137. Zmiana ustawy o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego
Art. 138. Zmiana ustawy o wyposażeniu morskim
Art. 139. Zmiana ustawy o zapobieganiu szkodom w środowisku I ich naprawie
Art. 140. Zmiana ustawy o świadczeniu usług na terytorium rzeczypospolitej polskiej
Art. 141. Zmiana ustawy o publicznym transporcie zbiorowym
Art. 151. Utrata mocy ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. O bezpieczeństwie morskim
swiadczenie 800+ dlaczego nie otrzymalam
Witam. Skladalam wniosek 800+ dla swoich dzieci ale dostalam odmowe (bylo to 2-3 lata temu), z uwagi iz mieszkamy na stale po za granicami Polski, po za Europa. Jednakze inne polkiktore mieszkaja na stale w tym samym kraju co ja, dostaly swiadczenie...
Mam dzieci w pieczy zastępczej
Witam mam trójkę dzieci w pieczy zastępczej od czerwca a zabezpieczenie było dlatego ze w styczniu wyłączyli nam prąd ponieważ jest jeden licznik i dwie rodziny i jedna nie składała się na rachunki i było zadłużenie i odcięli ale następnego dnia cór...
Czy mam jakas szanse odzyskać 800+
Dzien dobry Mam problem z ZUS Dziecko urodzone 26 lutego [pierwsze] stad nie mialam pojęcia o danej sytuacji... Wniosek złożony 5 marca przez bankowość elektroniczną...jak sie okazało na okres od 1 czerwca... wiec zle zaznaczony okres ... Pierwsza w...
Postanowienie wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności za grzywnę
Witam serdecznie, bardzo proszę o pomoc w napisaniu odwołania / zażalenia na postanowienie sądu w sprawie wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności za niespłacone raty grzywny.
Klient wystawił ocenę negatywna co do transakcji,opinia jest oczerniająca (szokujący poziom dylewactwa.)opóźniony zwrot pieniędzy co jest nie prawda,dodatkowo obrażanie w wiadomości prywatnej od osłów.