Ustawa o zapobieganiu szkodom w środowisku I ich naprawie
Art. 15. Decyzja nakładająca obowiązek przeprowadzenia badań zapobiegawczych lub naprawczych

1. Jeżeli podmiot korzystający ze środowiska lub w przypadku, o którym mowa w art. 12 odpowiedzialność za podejmowanie działań zapobiegawczych lub naprawczych ust. 2, podmiot korzystający ze środowiska lub władający powierzchnią ziemi nie podejmie działań zapobiegawczych lub nie uzgodni działań naprawczych, organ ochrony środowiska:1) wzywa do przedłożenia w określonym terminie wniosku o uzgodnienie warunków przeprowadzenia odpowiednio działań zapobiegawczych lub naprawczych;

2) jeżeli nie przedłożono wniosku zgodnie z wezwaniem – w drodze decyzji, nakłada obowiązek przeprowadzenia działań.2. W decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, organ ochrony środowiska określa odpowiednio:1) zakres i sposób przeprowadzenia działań zapobiegawczych, w tym czynności zmierzające do ograniczenia oddziaływania na środowisko;

2) stan, do jakiego ma zostać przywrócone środowisko;

3) zakres i sposób przeprowadzenia działań naprawczych, a w przypadku szkody w środowisku w powierzchni ziemi – ustala plan remediacji, z uwzględnieniem przepisów art. 217d nowy plan remediacji ust. 3–5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska:

a) zawierający informacje o:

– aktualnym i, o ile jest to możliwe, planowanym sposobie użytkowania zanieczyszczonego terenu,

– właściwościach gleby oraz rodzaju pokrycia terenu, w tym roślinności i zabudowy,

– nazwach substancji powodujących ryzyko wraz z wynikami badań zanieczyszczenia gleby i ziemi tymi substancjami,

wykonanych przez laboratorium, o którym mowa w art. 147a obowiązek wykonania pomiarów wielkości emisji ust. 1 pkt 1 lub ust. 1a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska,

– ocenie występowania znaczącego zagrożenia dla zdrowia ludzi lub stanu środowiska,

– budowie geologicznej i warunkach hydrogeologicznych niezbędnych do dokonania oceny, o której mowa w tiret

czwartym – jeżeli zachodzi taka potrzeba,

b) określający:

– teren wymagający przeprowadzenia remediacji, poprzez wskazanie adresu i numerów działek ewidencyjnych oraz

jego powierzchni,

– nazwy substancji powodujących ryzyko oraz ich zawartości w glebie i w ziemi, do jakich doprowadzi remediacja,

– sposób przeprowadzenia remediacji,

– termin rozpoczęcia i zakończenia remediacji,

– sposób potwierdzenia przeprowadzenia remediacji, termin przedłożenia dokumentacji z jej przeprowadzenia, w tym

wyników badań zanieczyszczenia gleby i ziemi wykonanych przez laboratorium, o którym mowa w art. 147a obowiązek wykonania pomiarów wielkości emisji ust. 1

pkt 1 lub ust. 1a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska;4) termin wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2;

5) sposób potwierdzenia osiągnięcia założonego efektu ekologicznego.3. Przy wydawaniu decyzji, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 13 uzgodnienie warunków przeprowadzenia działań naprawczych ust. 4, 5 i 6.

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów art. 362 decyzja o nałożeniu obowiązków na podmiot negatywnie oddziałującyna środowisko ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska.

Struktura Ustawa o zapobieganiu szkodom w środowisku I ich naprawie