Ustawa o udostępnianiu informacji gospodarczych I wymianie danych gospodarczych
Art. 14. Przekazanie przez wierzyciela informacji gospodarczych o zobowiązaniu Dłużnika bęDącego konsumentem

1. Wierzyciel może przekazać do biura informacje gospodarcze o zobowiązaniu dłużnika będącego konsumentem wyłącznie wówczas, gdy są spełnione łącznie następujące warunki:1) zobowiązanie powstało w związku z określonym stosunkiem prawnym, w szczególności z tytułu umowy o kredyt konsumencki oraz umów, o których mowa w art. 1871 uchylony ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 1550, 1429, 1606, 1615 i 1667);
2) łączna kwota wymagalnych zobowiązań dłużnika będącego konsumentem wobec wierzyciela wynosi co najmniej 200 złotych oraz są one wymagalne od co najmniej 30 dni;
3) upłynął co najmniej miesiąc od wysłania przez wierzyciela listem poleconym albo doręczenia dłużnikowi będącemu konsumentem do rąk własnych, na adres do doręczeń wskazany przez dłużnika będącego konsumentem, a jeżeli nie wskazał takiego adresu - na adres miejsca zamieszkania albo na adres do doręczeń elektronicznych wpisany do bazy adresów elektronicznych, wezwania do zapłaty, zawierającego ostrzeżenie o zamiarze przekazania danych do biura, z podaniem firmy i adresu siedziby tego biura;
4) nie upłynęło 6 lat od dnia wymagalności zobowiązania, a w przypadku roszczeń stwierdzonych prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczeń stwierdzonych ugodą zawartą przed sądem albo sądem polubownym albo ugodą zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną przez sąd nie upłynęło 6 lat od dnia stwierdzenia roszczenia.2. W przypadku określonym w ust. 1 wierzyciel może przekazać do biura wyłącznie informacje gospodarcze dotyczące:1) siebie - określone w art. 2 pojęcie informacji gospodarczych ust. 1 pkt 1 albo 3;
2) dłużnika będącego konsumentem - określone w art. 2 pojęcie informacji gospodarczych ust. 1 pkt 2;
3) zobowiązania - określone w art. 2 pojęcie informacji gospodarczych ust. 1 pkt 4.3. Jeżeli przekazane informacje gospodarcze o zobowiązaniu dłużnika będącego konsumentem dotyczące:1) wierzyciela - nie zawierają co najmniej danych określonych w art. 2 pojęcie informacji gospodarczych ust. 1 pkt 1 lit. a, b i d albo pkt 3 lit. d-f,
2) dłużnika będącego konsumentem - nie zawierają co najmniej danych określonych w art. 2 pojęcie informacji gospodarczych ust. 1 pkt 2 lit. a i c,
3) zobowiązania – nie zawierają co najmniej danych określonych w art. 2 pojęcie informacji gospodarczych ust. 1 pkt 4 lit. a, c, d, f, g oraz j

- biuro zwraca je przekazującemu wierzycielowi w celu uzupełnienia.4. Biuro nie przyjmuje informacji gospodarczej o zobowiązaniu dłużnika będącego konsumentem:1) przekazanej niezgodnie z ust. 1 lub
2) przekraczającej zakres określony w ust. 2.5. W przypadku zobowiązań wyrażonych w walucie obcej, spełnienie warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, ocenia się na podstawie średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia przekazania informacji gospodarczej do biura.

Struktura Ustawa o udostępnianiu informacji gospodarczych I wymianie danych gospodarczych