Ustawa o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej (poprzedni tytuł: „ustawa o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz edukacji prawnej)
Art. 13. Rozporządzenie w sprawie udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia:1) sposób udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej i świadczenia nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego, w tym wymogi dotyczące lokalu, w którym będzie usytuowany punkt,
2) wzór karty informacyjnej poradnictwa, o której mowa w art. 5 podmioty udzielające nieodpłatnej pomocy prawnej ust. 5,
3) wzór karty pomocy,
4) sposób gromadzenia i przekazywania opinii osób uprawnionych o udzielonej pomocy,
5) sposób dokonywania oceny, o której mowa w art. 11d lista organizacji pozarządowych uprawnionych do prowadzenia punktów na obszarze województwa ust. 11,
6) zakres i sposób przekazywania informacji, o której mowa w art. 12 informacje starosty o wykonaniu zadań w zakresie udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz edukacji prawnej ust. 1
– uwzględniając konieczność zapewnienia łatwego dostępu osób uprawnionych, w tym osób niepełnosprawnych, do nieodpłatnej pomocy prawnej i nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego, szerokiej informacji o dostępnych formach poradnictwa, konieczność zachowania poufności przy udzielaniu nieodpłatnej pomocy prawnej i świadczeniu nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego, konieczność zapewnienia kompletności informacji o wykonaniu zadania oraz możliwość wykazania problemów prawnych i społecznych, których dotyczą udzielana nieodpłatna pomoc prawna i świadczone nieodpłatne poradnictwo obywatelskie, konieczność zapewnienia odpowiednich standardów obsługi osób uprawnionych oraz odpowiednich standardów jakości, a także potrzebę sformułowania wniosków dotyczących efektywności i usprawniania systemu nieodpłatnej pomocy prawnej i nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego.